เวอจิ้นนาย...ฉันขอนะ !

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก~

            ร่างเล็กเคาะประตูอย่างอารมณ์ดี ทันทีที่ประตูเปิด คนตัวเล็กก็พุ่งเข้าไปสวมกอดภาคินเต็มรัก ร่างสูงยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก เมื่อถูกสวมกอด แต่เขาก็กอดตอบแต่โดยดี

            “กลับบ้านช้านะที่รัก อ๊ะ!” คนตัวเล็กเขย่งปลายเท้าจูบภาคินโดยที่ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ มือสากรั้งเอวบางเข้ามาแนบกายก่อนจะเดินถอยหลังเข้าห้องโดยยังไม่ถอนจูบออก มือสากกดล็อคประตูก่อนจะรั้งร่างบางเข้ามาใกล้ๆ จนอากาศไม่สามารถแทรกผ่านคนสองคนได้

            “ริทรักพี่โตโน่นะ” คนตัวเล็กเอ่ยคำหวานทันทีที่เว้นจังหวะหายใจ

            “พี่ก็รักริท ทำไมวันนี้น่ารักจังเนี้ย...อ๊ะ!” ภาคินอุทานอีกครั้งเมื่อถูกขโมยจูบอย่างเนิ่นนานไป ลิ้นร้อนตวัดแลกน้ำลายเกี่ยวพันตักตวงความหวาน

            “พี่โตโน่...” เสียงหวานเอ่ยเมื่อถอนจูบ วงแขนเล็กรั้งต้นคอของชายหนุ่มให้โน้มเข้ามาใกล้ใบหน้าของตนก่อนจะใช้ปลายนิ้วเขี่ยเสื้อเชิ้ตตัวโปรดออก

            “ยั่วพี่เหรอ ได้..” เสียงทุ้มครางต่ำก่อนจะช้อนคนตัวเล็กขึ้นมุ่งหน้าไปที่ห้องนอน วางร่างเล็กลงอย่างแผ่วเบา....แล้วก้มลงไซร้ซอกคอขาวผ่องซ้อนทับรอยเดิม มือสากลูบไล้ไปพร้อมกับการปลุกเร้าอารมณ์เด็กหนุ่มตรงหน้า

            “อ๊ะ...” เรืองริทสะดุ้งนิดๆ เมื่ออาอาภรณ์ที่ปกปิดหล่นลงไปอยู่ที่ปลายเท้า ริมฝีปากหนาหยักขบเม้มจุดสองจุดที่ประดับอยู่บนแผ่นอกบางอย่างเมามัน ก่อนจะใช้ลิ้นร้อนโลมเลียลงมาจนถึงจุดอ่อนไหว ปลายลิ้นตวัดเลียเบาๆ ที่ยอดของมัน มือสากล้วงเข้าไปใต้อาภรณ์ชิ้นเล็กที่ปกปิดส่วนนั้นของเรืองริท...

            “อ๊า! พี่โตโน่..อ๊ะ! อ๊าๆๆ” ร่างเล็กครางไม่เป็นภาษาเมื่อแก่นกายของตนเข้าไปอยู่ในโพลงปากร้อน แรงดูดดุนที่ชายหนุ่มมอบให้ทำเอาเรืองริททนไม่ไหวปลดปล่อยน้ำกามออกมา ภาคินกลืนกินมันอย่างเต็มใจ เขายังคงใช้ปลายลิ้นเลียไล่ขึ้นไปที่ริมฝีปากบาง ทั้งๆ ที่อุ้งมือกำลังกอบกุมแก่นกายของคนตัวเล็กอยู่

            “อื้อ..อา..” ทั้งคู่ครางพร้อมกันเมื่อลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวแล้วลิ้นเรียวก็ตอบโต้ด้วยการแนบลิ้นของตนและน้ำลายกันอย่างเร่าร้อน...ดุเดือด...และอ่อนโยน ภาคินผละออกก่อนจะพลิกคนตัวเล็กคว่ำลง มือสากแยกขาเนียนออกก่อนจะฝังใบหน้าลงที่ช่องทางสูดดมเอาความหอมก่อนใช้ลิ้นตวัดเลียเป็นเชิงกระตุ้นอารมณ์

            “อ๊ะ...อ๊า!” มือเล็กเผลอสอดเข้าไปในเรือนผมที่ปกคลุมศีรษะของชายหนุ่มก่อนจะออกแรงกดให้มันโลมเลียช่องทางหวาน

            “อ๊า!” เสียงหวานครางไม่เป็นภาษา เมื่อนิ้วทั้งสองเข้ามาสำรวจข้างในช่องทางสีชมพูเข้ม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสามนิ้ว เรืองริทครางกระเส่าเมื่อภาคินย้ำจุดในผนังอ่อนนุ่มแรงๆ

            “เร็วซิ อ๊า! พี่โตโน่ อ๊า!” เสียงหวานปนเสียงครางว่า ภาคินหรี่ตาลงมองก่อนจะปลดปล่อยแก่นกายที่ชูชันพองคับออกมาจากชั้นใน มือสากดึงขอบกางเกงในของร่างเล็กขึ้นสูง เผยให้เห็นช่องทางสีหวานที่กระตุกราวกับต้องการการรุกล้ำ ก่อนจะสอดชำแรกแก่นกายเข้าไปข้างใน นิ้วเรียวทั้งสองข้างจิกลงที่ผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเจ็บ

            “อา..ริท...ของๆ นายบีบรัดพี่แน่นไปหมด” เขาเอ่ยไม่เป็นภาษาเมื่อแก่นกายถูกตอดรัดไม่หยุด ชายหนุ่มค่อยๆ ยึดสะโพกคนตัวเล็กเอาไว้แล้วกระแทกลงมาถี่ๆ ร่างของทั้งคู่ขยับกายไปพร้อมกัน เสียงครางของคนทั้งสองดังแข่งกับเสียงขาเตียงที่ดังเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุด

            “แฮ่ก..อ๊า!” เรืองริทร้องเสียงลั่นเมื่อของเหลวสีขุ่นพุ่งเข้ามากายของตน บางส่วนก็ไหลย้อยออกมานอกช่องทางไหลลงไปจากหว่างขาเรียว ภาคินครางออกมาก่อนจะโน้มตัวลงจูบคนตัวเล็กแล้วถอนแก่นกายออก ในขณะที่ภาคินจะล้มตัวลงนอน มือเรียวยื้อคนตัวสูงไว้ก่อนจะจูบที่แก่นกายทีเปื้อนด้วยน้ำสีขาวขุ่นของคนตัวสูงเบาๆ แล้วใช้ลิ้นตวัดเลียไปรอบ

            “ต่อนะ...อ๊ะ!” คนตัวสูงครางอือขึ้น เมื่อแก่นกายของตนเข้าไปอยู่ในโพลงปากคนตัวเล็ก เรืองริทดูดดุนจนมันเริ่มแข็งตัวขึ้นมาอีกครั้ง

            “สงสัยนี่คงใช้ไม่ได้แล้ว” มือสากเขี่ยขอบกางเกงในตัวจิ๋วที่เปียกปอนด้วยน้ำกาม

            “อืม...ต่อนะครับ...อ๊า! อ๊ะ...” เรืองริทว่าอย่างออดอ้อน ภาคินยิ้มอย่างยินดีแล้วปลดกางเกงในที่ใช้การไม่ได้จากรอบที่แล้วออกจากส่วนล่างของคนตัวเล็ก ก่อนจะสอดเข้าไปในช่องทางสีชมพูเข้มอย่างเร็วและแรง พร้อมกับขยับไปมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะอารมณ์พุ่งพล่าน

            “ไหน..อ๊า! ลองท่านี้บ้างซิ”

            ภาคินว่าก่อนจะช้อนคนตัวเล็กขึ้นแล้วนำขาเรียวเกี่ยวตวัดที่เอวของเขา พร้อมกับพรมจูบใบหน้าหวานก่อนจะชำแรกแก่นกายเข้ามาอีกครั้ง เซ็กซ์ในท่ายืนทำให้เรืองริทเร่าร้อนขึ้นมากว่าเดิม น้ำขุ่นร้อนไหลเปรอะเปื้อนหน้าท้องแบนราบของชายหนุ่มไปหมด

            “อ๊า..อ๊า...” เรืองริทครางอย่างมีความสุข ร่างสูงปล่อยคนตัวเล็กลงบนเตียงก่อนจะคร่อมเรืองริทเอาไว้

            “พี่หยุดไม่ไหวแล้ว อ๊ะ! อ๊า..~” ภาคินเอ่ยเร็วๆ ก่อนจะซุกไซร้ต้นคอขาวผ่อง มือสากตรึงร่างเล็กไว้กับเตียง ก่อนจะบรรเลงบทเพลงรักที่แสนเร่าร้อน...หลายครั้งทั่วทั้งราตรีมืดมิด

 

 

            “อ๊ะ..อื้อ...” แม้จะตื่นขึ้นมาในเวลาตี 5 กว่าๆ ภาคินก็ยังไม่ยอมหยุดการปลุกเร้าสักที

            “อ๊า...” ภาคินครางอืออาก่อนจะกดริมฝีปากจูบหนักๆ ที่ร่างเล็ก

            “เหนื่อยมั้ย?” คนตัวสูงถามกับร่างเล็กที่บำเรอความสุขให้เขาทั้งคืน จนกระทั่งวันใหม่เขาก็ยังไม่ยอมหยุด ก็คนตรงหน้าน่ะ แม้ว่าจะลองชิมลิ้มรสกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อสักที

            “เหนื่อยสิ...ริทหลับไปวูบนึง แต่ยังรู้สึกเหมือนพี่ไม่หยุดเลยนะ” ร่างเล็กดุเมื่อนึกไปถึงช่วงที่ตนหลับไปแต่ความรู้สึกอย่างล่องลอยมันยังตราตรึงเขาจนต้องตื่นมารับความสุขที่เขามอบให้

            “แต่ริทหลับไปก็ดีนะ ตอนนั้นพี่ได้รู้จักร่างกายริทขึ้นเยอะเลย” คนตัวสูงเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่ฝ่ามือเรียวจะตีเผี๊ยะเข้าที่ต้นแขนล่ำ ภาคินยึดมือเรียวไว้ก่อนจะจุมพิตที่หลังมือเบาๆ

            “อยากได้บ้างจัง” นิ้วสากชี้ไปที่ซอกคอขาวซึ่งมีรอยแสดงความเป็นเจ้าของประปรายไปหมด

            “อ๊ะ!” เรืองริทอุทานเบาๆ เมื่อร่างลอยเหนืออากาศก่อนจะมาประทับอยู่บนแผงอกกว้าง คนตัวเล็กยิ้มน้อยๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงที่ซอกคอของชายหนุ่ม ริมฝีปากเล็กตวัดลิ้นเลียที่หลังใบหูก่อนจะจูบที่ต้นคอพร้อมกับเม้มจนเกิดรอยแดง

            “ดีจัง เอาอีกได้มั้ย” น้ำเสียงออดอ้อนทำให้เรืองริทไม่อยากจะปฏิเสธเลยซักนิด ริมฝีปากเล็กดูด ขบ เม้มทั่วซอกคอทั้งสองฝั่งก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นรอยจิกที่หัวไหล่ นิ้วเรียวลูบรอยแดงที่เกิดจากเขาเบาๆ

            “ริทขอโทษนะ”

            “ไม่เป็นไรหรอก พี่ทำริทเจ็บกว่านี้ ฮ่าๆๆ” คนเจ้าเล่ห์หัวเราะขำๆ ก่อนจะรั้งร่างบางลงมานอนข้างๆ

            “คนบ้า พูดอะไรไม่รู้” ใบหน้าหวานแดงซ่านจนชายหนุ่มอดสูดเอาความหอมจากพวงแก้มนุ่มไม่ได้

            “ฮ้าววว~” คนตัวสูงยืดกายก่อนจะเอนตัวนอนลงกับร่างเล็กพลางจูบซับเหงื่อที่ผุดอยู่บนหน้าผากนูน เรืองริทหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่เปลือกตา

            “ง่วงก็หลับเถอะ” ร่างเล็กว่า ภาคินยิ้มก่อนจะรั้งเอวคนตัวเล็กเข้ามากอด ใบหน้าหวานซุกหนุนที่ลำแขนกว้างไว้ มือสากลูบเรือนผมของคนตัวเล็กก่อนจะค่อยๆ ผล็อยหลับไป

 

            “ตอนนี้...ริทเป็นของพี่ทุกอย่างแล้วนะพี่โตโน่ ทั้งตัว และหัวใจ”

 

 

 

-----------------------------

กลับไปเม้น >> http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=596598&chapter=98