เวอจิ้นนาย...ฉันขอนะ !

            “ฮึก...อึกๆๆ ฉันเกลียดแก! ฉันเกลียดแก!”

 

            เสียงเข้มๆ ของใครบางคนดังขึ้นสลับกับเสียงดื่มอะไรสักอย่างอยู่ นภัทรที่ตั้งใจซ้อมร้องเพลงก็ชะโงกหน้าลงมา ดวงตากลมเบิกโพลงขึ้นก่อนจะถอด Mp3 ทิ้งไว้บนเตียงแล้วรีบลงไปหาคนข้างล่างทันที

            “ไอซ์...หยุดดื่มมันเดี๋ยวนี้เลยนะ!” พี่ชายหน้าหวานกระชากกระป๋องสีเขียวออกจากมือสากทันที

            “ปล่อยผม! ฮึก...อุตส่าห์ได้จูบพี่ริทต่อหน้าไอ้โตโน่ทั้งที ต้องฉลองกันหน่อย!” อุ้งมือหนายังมิวายผลักรุ่นพี่ออกให้ห่างจากตัวเอง

            “จูบ...กะ...กับริทเหรอ”

            “อืม...เอิ๊กกกก”

            “หยุดเถอะนะไอซ์...พี่ขอร้อง...ขึ้นบ้านเถอะ เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้นะครับ” นภัทรพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ คนขาดสติหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะยื่นมือไปข้างหน้า ร่างบางรีบพยุงคนตัวสูงขึ้นทันทีแล้วพาเข้าทางหลังบ้าน

            คนตัวเล็กค่อยๆ พาร่างสูงขึ้นมาบนห้องอย่างทุลักทุเล แต่ก็ยังดีที่ไม่มีคนในบ้านเห็นคนที่เขารักในสภาพแบบนี้ นภัทรค่อยๆ ปล่อยคนตัวสูงให้นอนระนาบบนเตียงนุ่ม ในขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้นเพื่อจะไปเอาอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้ ณัฐพัชร์กลับฉุดแขนเล็กลงมาให้อยู่บนแผ่นอกก่อนที่เขาจะพลิกตัวมาคร่อมนภัทรแทน

            “ไอซ์! ปล่อยพี่เดี๋ยวนี้”

            “จะโวยวายทำไมล่ะ...ที่พี่ทำดีกับผมก็เพราะต้องการแบบนี้ไม่ใช่รึไง”

            “อย่ามาพูดบะ...อุ๊บ!”

            ก่อนที่คนตัวเล็กจะโวยวายไปมากกว่านี้ริมฝีปากหนาก็กดลงมาอย่างแรง นภัทรเคยคิดว่าจูบแรกของเขาจะต้องอ่อนหวานและนุ่มนวล แต่นี่มันอะไรกัน นภัทรคิดในใจก่อนจะพยายามเบือนหน้าหนีจากจูบที่แสนรุนแรงและป่าเถื่อนนั่น ณัฐพัชร์ยิ้มเยาะให้กับเหยื่อใต้ร่างก่อนจะตรึงมือทั้งสองข้างของรุ่นพี่ไว้แล้วเริ่มไซร้ซอกคออย่างบ้าคลั่งพร้อมกับฝากรอยช้ำเล็กๆ ไว้ทั่วต้นคอขาว น้ำอุ่นใสไหลออกมาเป็นทางยาว นภัทรรู้ดีว่าสัมผัสที่คนรักมอบให้มันเป็นเพียงความต้องการทางเพศที่ปราศจากความปราณีและความรัก

            “ฮึก...ปล่อยพี่เถอะไอซ์...ไอซ์ไม่ได้อยากทำแบบนี้ พี่รู้”

            “พี่จะมารู้ดีไปกว่าตัวผมได้ยังไง ในเมื่อพี่ริทไม่รักผม...ผมก็ต้องหาที่ระบายซักหน่อย ฮึ! บอกมาเถอะว่าพี่ชอบมัน” มือสากไล้ลงไปถอดอาภรณ์ชิ้นล่างออกอย่างรวดเร็ว

            “อ๊ะ...อ๊าาา! ไอซ์...ยะ...อย่า...อื้มมมมม” เมื่อสัมผัสที่ป่าเถื่อนลุกล้ำขึ้นมาเรื่อยๆ นภัทรจึงยอมแพ้ต่อความต้องการของตนเองและตอบสนองคนตัวสูงอย่างจำใจ แก่นกายใหญ่สอดแทรกเข้ามาโดยไม่มีการปรนเปรออะไรทั้งสิ้น ณัฐพัชร์รู้สึกถึงช่องทางที่แคบและตอดรัดเขาราวกับ...

            “นะ..นี่พี่ยัง...ไม่เคย...”

 

            “ฮึก...อ๊าาา!! พะ...พี่เจ็บ...เอามันออกไป”

            “ผมหยุดตัวเองไม่ไหวแล้ว...พี่ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะไม่รุนแรงแล้ว”

 

             เสียงสั่นเอ่ยก่อนจะจัดการกับร่างบางด้วยความนิ่มนวลลง บทเพลงรักที่แสนเร่าร้อนถูกนำมาใช้กับนภัทร เสียงหวานกรีดร้องส่งเสียงครางออกมาเป็นจังหวะเดียวกันกับการกระแทกที่ถี่ยิบ...

 

 

-----------------------------------

โอ้วววว *O* เป็นฉากอารมณ์เล็กๆ ถ้าแต่งไม่หนุกอย่างว่ากันน๊า

กลับไปเม้นที่เด็กดีด่วนๆ จ้า :D อย่าลืมนะ

ในตอนนี้ ตั้งชื่อใหม่เลย ชื่อตอนจริงๆ อะไรไม่รู้ ลืม 5 5 5

edit @ 1 Nov 2010 18:22:47 by writer_ดาว

edit @ 2 Nov 2010 20:21:46 by writer_ดาว